Nun día como o de hoxe as familias están preparando os agasallos que mañá recibirán os cativos. Tamén en Fragas do Mandeo os estivemos preparando, pero a súa entrega queda adiada para cando sexan adultos.
Hoxe estivemos traballando nunha das últimas parcelas mercadas. Tras xestionar toda a ramallada resultante da corta dos eucaliptos que tiña, precisamente agora é o momento de reforestala con arborado autóctono da nosa bisbarra. Nesta ocasión, a plantación tivo un carácter especial, pois entre as distintas árbores usadas plantamos por primeira vez maceira brava (Malus sylvestris).
Aínda que o noso viveiro leva operativo dende hai xa tempo, tiveron que pasar varios anos antes de que localizaramos no monte exemplares dos que apañar sementes desta especie, síntoma da súa rareza. Afortunadamente, xerminaron bastante ben. Habitualmente reforestamos con planta de segunda savia, pero nesta ocasión fixemos unha excepción e empregamos aquelas nadas o ano pasado que xa tiñan un porte suficientemente alto.
Pronto veremos medrar nesta parcela 20 especies de árbores autóctonas. Pero aínda terán que pasar unhas décadas para que os nenos actuais poidan camiñar baixo elas. Daquela xa poderemos falar dun bosque funcional, dotado de heteroxeneidade estrutural. Ademais de reducir a fragmentación do bosque de ribeira no que se enclava a parcela, a diversidade arbórea permitirá unha longa concatenación dos períodos de floración e de frutificación das distintas especies, de xeito que a fauna polinizadora e fruxívora atope nelas alimento durante a meirande parte do ano. Tamén servirá como fonte de sementes, para que as especies máis escasas poidan recolonizar espontaneamente o espazo natural, coa garantía que significa que usemos xenética local.
Os cativos de hoxe terán que esperar polo agasallo que lles deixamos. Pero sempre será mellor transmitirlles este legado antes que cargarlles o porvir con aqueles problemas ambientais que os adultos actuais non temos decidido resolver.
Plantar árbores é sementar futuro.
