Fragas do Mandeo

 
Dentro das actuacións do Life Custodia, entre os días 26 e 28 de febreiro celebrouse o «Laboratorio Aspectos Legais e Financiamento», nas instalacións do CENEAM en Valsaín (Segovia).

Organizado pola Oficina Técnica EUROPARC-España e a Fundación Fernando González Bernáldez, o seu obxectivo foi definir colaborativamente os contidos clave das accións formativas programadas no marco de dito proxecto Life, así como o seu alcance e o seu enfoque.

Invitados polos organizadores, que xenerosamente cubriron os nosos gastos de desprazamento, participamos achegando a perspectiva que nos dan os quince anos de actividade como entidade de custodia do territorio. Fixémolo coa esperanza de que nesas accións formativas se contemple a visión que temos as entidades de custodia que actuamos na franxa norte peninsular, onde as características socioeconómicas, ecolóxicas e de estrutura da propiedade confiren ós nosos territorios circunstancias moi distintas ás doutras rexións españolas. A estes condicionantes engádese o modesto tamaño das entidades galegas de custodia, que limita as nosas capacidades de actuación, de financiamento e de incidencia na Administración pública.

No programa destacaron as intervencións de Amanda del Río, de Hope!, sobre financiamento e de Antonio Ruiz, do FRECT, sobre os aspectos legais da custodia do territorio.

 
Nesta tempada adiantamos un mes o inicio das reforestacións, para así ter en conta os cambios nas estacións que está a impoñer a crise climática. Pero, cando estabamos preto de rematar, xurdiron dous problemas.

O primeiro foi unha avaría grave no vello vehículo que usamos. Como consecuencia, estivemos catro semanas sen este todoterreo imprescindible para transportar no remolque as plantas, os titores, os protectores e as ferramentas necesarias. Grazas á xenerosidade dunha simpatizante, levamos 15 anos usándoo sen custe algún. Pero este contratempo evidencia que xa vai sendo hora de que dispoñamos dun vehículo propio, coas características axeitadas para o tipo de traballo que realizamos e o mal estado das pistas polas que transitamos. Xa que logo, precisamos que un organismo público, unha empresa socialmente responsable ou un mecenas concienciado sexa tan xeneroso como esta simpatizante e decida financiarnos unha pick-up con tracción ás catro rodas.

O segundo foi o tren de borrascas, que engadiu outra dificultade máis. Malia o mal tempo, seguimos traballando no monte. Centrámonos no repaso invernal dos treitos de río que apadriñamos, recollendo lixo e retirando invasoras. Especial atención precisou a tradescantia, pois o tempo húmido facilitou o seu crecemento e as enchentes arrastraron propágulos que crearon novos focos. Carentes do todoterreo, os sacos de lixo e de biomasa quedaron no monte á espera de poder recollelos en canto poidamos.

Hoxe por fin puidemos acceder —non sen certas dificultades— á parcela que estamos reforestando no lugar de Chelo. Ó longo desta mañá puxemos titores a moitas árbores autóctonas que foron deitadas na corta dos eucaliptos que orixinalmente medraban nela e tamén cortamos varios eucaliptos grandes que tiñan quedado.

Pero a sorpresa foi ver que un dos abruñeiros que plantamos hai soamente unhas semanas xa estaba cheo de flores. Este pequeno exemplar —ó que pronto van sumarse outros que teñen os botóns florais a piques de abrir— xa está a ofrecer a mediados de febreiro o seu néctar e pole ós primeiros polinizadores activos do ano. A nosa teima en usar múltiples especies de árbores amósase así ecoloxicamente importante. Cando se reforesta, hai que pensar nos múltiples organismos que precisan de alimento e de acubillo ó longo do ano, dependendo de especies distintas e aproveitando as diferentes fenoloxías de floración e de froitificación.

Estas flores de abruñeiro son un esperanzador heraldo do que pode chegar a ser esta parcela cando teñan medrado as vinte especies de árbores autóctonas da bisbarra que estamos a plantar.

 
O pasado sábado tivo lugar o acto no que o Concello de Coirós presentou as axudas destinadas ás entidades activas no seu termo municipal que resultamos beneficiadas polo seu apoio. Amosando dilixencia, hoxe mesmo nos teñen ingresado esa achega económica.

A diferenza doutras subvencións, estas axudas teñen tres vantaxes significativas: non precisan trámites embrollados, entréganse a primeiros de ano e non están ligadas a proxectos concretos. Deste xeito, xa podemos destinar o modesto importe que nos foi transferido hoxe a aquelas necesidades de actuación que nos vaian xurdindo ó longo do ano.

De novo expresamos o noso agradecemento ó Concello de Coirós polo seu continuado apoio. Para nós resulta especialmente gratificante este recoñecemento do noso labor, pois lamentablemente é a excepción entre os sete concellos da bisbarra nos que actuamos.

 
O cada vez máis evidente impacto da crise climática está obrigando a acometer sen dilacións actuacións de conservación e de recuperación dos recursos hídricos, para así aumentar a resiliencia tanto dos ecosistemas naturais como da propia sociedade ante unha climatoloxía cada vez máis imprevisible.

Neste contexto, a Fundación Global Nature organizou o Taller Compensación de Huella Hídrica y Custodia del Territorio, celebrado hoxe en Valencia dentro das actividades do Life Custodia da Fundación Biodiversidad (MITECO). Nas distintas intervencións incluídas no programa, os relatores salientaron diversos aspectos do problema e a necesidade de abordalo mediante a colaboración público-privada. As 15 entidades non gobernamentais que participamos presentamos un total de 19 proxectos para recuperar recursos hídricos en distintos enclaves do territorio español, como unha oportunidade ofrecida ós distintos sectores económicos de compensar a pegada hídrica consecuencia das súas respectivas actividades empresariais.

Invitados polos organizadores, que xenerosamente cubriron os gastos de desprazamento, presentamos un proxecto de restauración do bosque autóctono na ribeira do río Mandeo. Temos previsto empezar proximamente esta actuación, a realizar nunha parcela de 3,2 hectáreas de extensión, avanzando en función dos recursos de que dispoñamos. Será un traballo duro, a causa da elevada densidade de eucaliptos que hai que eliminar e do abrupto relevo, caracterizado por unha pendente media do 59 %, en liña co que temos feito en ocasións anteriores.

Esta actuación está en consonancia coa recomendación, tanto dos edafólogos como dos hidrobiólogos galegos, de conservar e restaurar os bosques que acompañan ós nosos ríos. Dentro da longa lista de servizos ecosistémicos que realizan, destaca o papel que xogan como reservorios da auga de choiva; deste xeito modulan o caudal dos ríos, reducindo o impacto tanto das secas como das enchentes. Ademais da sociedade, van beneficiarse tódolos organismos que viven no leito do río, incluídos aqueles que están en perigo crítico de extinción global, como son o mexillón de río e o desmán ibérico.

 
Nun día como o de hoxe as familias están preparando os agasallos que mañá recibirán os cativos. Tamén en Fragas do Mandeo os estivemos preparando, pero a súa entrega queda adiada para cando sexan adultos.

Hoxe estivemos traballando nunha das últimas parcelas mercadas. Tras xestionar toda a ramallada resultante da corta dos eucaliptos que tiña, precisamente agora é o momento de reforestala con arborado autóctono da nosa bisbarra. Nesta ocasión, a plantación tivo un carácter especial, pois entre as distintas árbores usadas plantamos por primeira vez maceira brava (Malus sylvestris).

Aínda que o noso viveiro leva operativo dende hai xa tempo, tiveron que pasar varios anos antes de que localizaramos no monte exemplares dos que apañar sementes desta especie, síntoma da súa rareza. Afortunadamente, xerminaron bastante ben. Habitualmente reforestamos con planta de segunda savia, pero nesta ocasión fixemos unha excepción e empregamos aquelas nadas o ano pasado que xa tiñan un porte suficientemente alto.

Pronto veremos medrar nesta parcela 20 especies de árbores autóctonas. Pero aínda terán que pasar unhas décadas para que os nenos actuais poidan camiñar baixo elas. Daquela xa poderemos falar dun bosque plenamente funcional, dotado de heteroxeneidade estrutural. Ademais de reducir a fragmentación do bosque de ribeira no que se enclava a parcela, a diversidade arbórea permitirá unha longa concatenación dos períodos de floración e de frutificación das distintas especies, de xeito que a fauna polinizadora e fruxívora atope nelas alimento durante a meirande parte do ano. Tamén servirá como fonte de sementes, para que as especies máis escasas poidan recolonizar espontaneamente o espazo natural, coa garantía que significa que usemos xenética local.

Os cativos de hoxe terán que esperar polo agasallo que lles deixamos. Pero sempre será mellor transmitirlles este legado antes que cargarlles o porvir con aqueles problemas ambientais que os adultos actuais non temos decidido resolver.

Plantar árbores é sementar futuro.

 
Se o pasado martes estivemos na notaría de D. Óscar Manuel López Doval en Betanzos con motivo da adquisición de varias parcelas situadas en Chelo, hoxe volvemos para asina-la escritura de compra de dous montes na Espenuca.

Nesta ocasión as dúas parcelas suman unha superficie de 2.315 m². Están situadas no corazón da fraga, próximas a outras que temos mercado anteriormente; de feito, unha delas linda cunha que xa era nosa.

Para nós, mercar montes non é outra cousa que adquiri-lo dereito de actuar neles. Deste xeito, nesas parcelas poderemos realiza-las diversas actuacións de conservación que se precisen para recupera-lo bosque autóctono, sen estar limitados por intereses de terceiros. De paso, logramos garanti-la súa preservación a longo prazo, pois cando plantamos unha árbore, facémolo coa intención de que siga alí dentro de cen anos. Cando lle poñemos un titor a calquera árbore silvestre que foi deitada pola caída dalgún eucalipto na última corta do monte, facémolo pensando en que chegue o día en que teña un porte admirable polo seu tamaño e idade. E segundo van medrando as árbores, os polinizadores acudirán ás súas flores e os futuros froitos serán devecidos por unha fauna diversa. En definitiva, as fragas e os ríos que as cruzan estarán cheos de vida.

Non podemos deixar de mencionar que estas adquisicións foron posibles grazas á xenerosidade dos nosos modestos doadores. Se compartes connosco o compromiso coa conservación do patrimonio natural da nosa bisbarra, por favor, consulta a sección Colabora, onde tamén poderás coñece-los beneficios fiscais de facernos unha achega. Avanzamos na restauración das fragas ó ritmo dos apoios que recibimos.

 
Hoxe estivemos na notaría de D. Óscar Manuel López Doval en Betanzos para asina-la escritura de compra de varias parcelas situadas no lugar de Chelo.

Se trata de parcelas de bosque de ribeira que suman algo máis dunha hectárea de superficie (exactamente 10.058 m²). Están situadas na beira do río Mandeo, nunha zona moi visitada, pero tamén de alto valor ecolóxico. Aínda que a meirande parte do arborado que albergan é autóctono, tamén teñen algúns eucaliptos e piñeiros, polo que é unha oportunidade para mellora-lo estado do bosque de ribeira. Incluso unha delas ten a vantaxe de lindar coa última parcela que tiñamos mercado e na que estes días estamos xestionando a ramallada resultante da corta dos eucaliptos que tiña.

Igual que en anteriores ocasións, temos que lembrar que estas adquisicións foron posibles grazas á xenerosidade dos nosos modestos doadores. Se compartes connosco a preocupación pola conservación das fragas do río Mandeo e a progresiva perda dos servizos ecosistémicos que nos proporcionan, consulta a sección Colabora, onde tamén poderás coñece-los beneficios fiscais de facernos unha achega. Calquera axuda, por pequena que sexa, é importante.

 
Hoxe achegouse a Chelo un grupo de sete persoas para continuar coa des-eucaliptización do monte de 6.689 m² de superficie que mercamos en agosto, respondendo así á nosa última convocatoria.

Esta xornada foi continuación da que fixemos dentro do programa da Semana de Custodia do Territorio, pero contou con mellor tempo e avanzouse máis no traballo. Aínda así queda moito por facer, polo que convocamos unha nova xornada para o próximo sábado día 18.

Igual que nas dúas ocasións anteriores, a tarefa a realizar será xestionar toda a ramallada resultante da corta dos eucaliptos, de xeito que poidamos plantar árbores autóctonas cando chegue o inverno. O lugar de traballo é de fácil acceso e próximo ó punto onde aparcaremos. A parcela ten pouca pendente, polo que traballaremos sen dificultades. A actividade consistirá en recoller as pólas e amorealas ordenadamente. Será un traballo intenso polo volume da ramallada, pero cada quen poderá descansar cando o necesite.

O punto de encontro será o Centro de Saúde de Betanzos ás 9:30 da mañá, onde compartiremos vehículos para chegar a Chelo. Non é preciso levar ferramentas, pero é conveniente vestir roupa axeitada e calzado robusto. Leva unhas luvas de coiro ou de xardineiro, se dispós delas. Non esquezas algo de picar e de beber para cando fagámo-lo descanso a media mañá.

No caso de animarte a participar, envíanos con antelación os teus datos (nome completo, DNI, móbil, data de nacemento e concello de residencia). Así poderemos notificarche cambios de última hora, facerche un seguro de accidentes e facilitarasnos a organización. Na sección Contacto atoparás a información necesaria.

Punto de encontro: Centro de Saúde de Betanzos.
Data: Sábado, 18 de outubro de 2025.
Hora: Sairemos ás 9:30 e remataremos ás 13:30 horas.

Post data: Nesta ocasión, entre os once inscritos contamos con dúas persoas procedentes de Alemaña e unha de Polonia. Tras explicar a razón pola que estamos a des-eucaliptizar o monte e cal é a etapa na que nos atopamos neste proceso, puxémonos a traballar aproveitando o bo tempo. Co feito nesta xornada, xa temos xestionada a ramallada na metade da parcela.

A Deputación da Coruña financiará nun 80 % os seguros de voluntariado.

 
Hoxe compartímo-la mañá cos matriculados no curso de monitores de tempo libre que está a impartir a Escola de Tempo Libre Fervenza na Casa da Xuventude de Betanzos, un grupo formado por 20 alumnas e un alumno.

De novo argumentamos que para conserva-lo patrimonio natural da nosa bisbarra son imprescindibles as actuacións de restauración de hábitats como as que estamos a facer continuadamente. Xa dun xeito máis didáctico, explicámoslles a forma na que, no seu futuro laboral, poden organizar xornadas de voluntariado ambiental para que sexan realmente beneficiosas e lles resulten atractivas ós participantes.

Complementámo-la nosa charla cunha visita á nosa Reserva de Anfibios do Catorce, lugar de reprodución de 11 especies distintas destes vertebrados tan ameazados. Logo visitamos A Espenuca, onde puideron coñece-lo traballo que estamos a realizar para recupera-lo bosque autóctono no entorno do seu miradoiro.

 
Aínda que o pasado luns demos por rematadas as actuacións de mantemento deste ano na Reserva de Anfibios do Catorce, esta mañá o Distrito Forestal II veu botarnos unha man para acometer unha tarefa que estaba pendente dende había anos.

Un madeireiro desfixo o camiño interior desta parcela de titularidade municipal no seu extremo leste. As profundas rodeiras dificultaban o tránsito; tamén a obrigada roza periódica das faixas de protección contra os lumes. Como aplanar o camiño con sachos resultaba inviable, o envío dun tractor forestal foinos de gran axuda. Nunha hora, o operario deixou o camiño en perfecto estado.

Agora, tanto visitantes como voluntarios poden acceder con facilidade. En caso de lume, tamén os bombeiros forestais coas súas motobombas; esperemos que non sexan necesarios, pero debemos asumir que facilitarlles o traballo de extinción é unha medida máis de prevención contra os incendios. Por todo iso estamos moi agradecidos ó Distrito Forestal.